Hindi ako bitter. Masakit lang. Kasi kahit anong gawin mong tama, kung mali ang itsura mo sa mata nila, hindi ka makikita.
Pero heto na naman ako. Gumagawa ng sequel. Kasi hindi naman natatapos ang pagiging panget. Walang grand finale. Walang character development na bigla akong gaganda sa last episode. Ang ending, laging same: ako, harap ng salamin, tinatanong kung bakit ganito ako.
Syempre, hindi niya ako napapansin. Kasi bakit niya ako papansinin? Ako si Panget . Side character lang ako sa buhay niya. Yung tipong nasa background lang ng group picture niya na hindi naman niya titingnan.
"Oo," sabi ko. "Ako yun."
Nung tinanong ng teacher kung sino gumawa, sabi ng isa kong kagrupo, "Si C po yung leader. Siya nag-utos lahat."
Pero sabi ko na lang, "Ely."
Si C.
Suot ko yung best ko. Yubg hindi gaanong lukot na damit. Nag-ayos ng buhok. Naglagay ng pabango.
Tumingin siya sa akin. Hindi siya nagsalita ng matagal.
Sabi ng nanay ko dati, "Ely, anak, nasa ugali naman yan. Hindi sa itsura." DIARY NG PANGET 2.txt
May nag-chat sa fake account ko. Hindi ko inexpect.
Hindi ko alam bakit ko ginagawa to sa sarili ko. Bakit ko kinukumpura ang ordinaryong buhay ko sa pelikula niya.
Pumunta ako sa coffee shop ng maaga. Pumili ako ng upuan sa pinakalikod, yung may dim light para hindi halata agad ang mukha ko. Hindi ako bitter