Por Siara nuk e kuptonte këtë. Ajo ndihej e izoluar. Ndërsa të tjerët luanin në diell, ajo ndjehej e tërhequr nga pylli i dendur, nga shpellat e thella, nga çastet kur dielli perëndon dhe toka mbetet për pak çaste në një gri të heshtur.
Emri yt nuk të përcakton ty; ti e përcakton kuptimin e emrit tënd. Dhe ndonjëherë, të qenit “i errët” do të thotë të kesh thellësinë e një oqeani, jo mungesën e yjeve. kuptimi i emrit siara
Nëna e saj e kishte quajtur kështu duke kujtuar një legjendë të vjetër: “Ata që quhen Siara, shohin atë që të tjerët nuk guxojnë ta shohin – bukurinë në hije.” Por Siara nuk e kuptonte këtë
Dhe ja, aty ku të tjerët nuk shihnin asgjë, Siara pa formën . Errësira për të nuk ishte pengesë; ishte si uji për peshkun. Ajo ecte e sigurt, duke ndjerë çdo gur, çdo pemë. Ajo dëgjoi të qarën e vogëlushit të ngujuar në një shpellë. Emri yt nuk të përcakton ty; ti e
Atëherë Siara doli vullnetare. E qeshura e tyre nuk vonoi: “Ti? Një vajzë që ka frikë nga drita?” Por ajo nuk u përgjigj. Ajo u zhyt në errësirë.