Palli Vilum Palan In Tamil For Female [TESTED]

அந்தப் பெண், 'சந்தியாவின் மகள்' என்ற அவமானத்தைத் துடைத்தெறிந்தாள். இன்று, அந்தப் பெண் ஒரு கலெக்டராக இருக்கிறாள். சந்தியா தன் மகளின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு, கலெக்டர் அலுவலகத்தின் படியேறும்போது, அவள் மனசுக்குள் ஒரு குரல் சொல்லும்: கருத்து: பெண் குழந்தைகள் பள்ளியை விட்டு விழுந்தால், அடிமைத்தனம், வறுமை, சமூக அவமானம், உளவியல் அழுத்தம், மற்றும் தலைமுறை தலைமுறையாக வறுமை சுழற்சிதான் விளைவாகும். ஆனால், அதை உணர்ந்து தன் குழந்தையைப் படிக்கவைத்தால், அந்தப் பலன் வாழ்க்கையையே மாற்றும்.

தமிழ்நாட்டின் ஒரு சிறிய கிராமம், குன்றுகளுக்கு நடுவே. அந்தக் கிராமத்தில் வறுமை பேசிக்கொண்டிருந்த காலம். சந்தியாவின் அப்பா ஒரு கூலித் தொழிலாளி, அம்மா வீட்டு வேலைகளை மட்டும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.

ஒருநாள், அவள் பழைய பள்ளியின் வாசலில் நின்றாள். உள்ளே, அவள் தோழி மாலதி ஆசிரியையாக இருந்துகொண்டு, மாணவிகளுக்குப் பாடம் சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள். சந்தியாவின் கையில் ஒரு சோற்றுமூட்டை. கண்களில் நீர் மட்டும்.

சந்தியாவின் தோழிகள் பலர் கல்லூரி முடித்து, வங்கியில் வேலை, ஆசிரியை வேலை, மருத்துவமனையில் செவிலியர் என்று உயர்ந்திருந்தனர். சந்தியாவோ, வீட்டில் அடிமையாகி, 18-ம் வயதிலேயே ஒரு குடிகாரனுக்கு மணம் செய்து வைக்கப்பட்டாள். கணவன் அவளை அடித்து உதைத்தான். குழந்தைகள் பசியில் அழுதன. பால் குடிக்கக்கூட அவளிடம் பணமில்லை. palli vilum palan in tamil for female

மறுபிறவி எடுத்த கனவு

10 வருடங்கள் கழித்து...

ஒருநாள் பள்ளி ஆசிரியை சந்தியாவின் வீட்டுக்கு வந்தார். "சந்தியாவை 10-ஆம் வகுப்பு எழுத வையுங்கள். அவளுக்கு நிறைய மதிப்பெண்கள் வரும். பிறகு கல்லூரிப் படிப்புக்கு உதவித்தொகை கிடைக்கும்" என்றார். palli vilum palan in tamil for female

Would you like a simplified or poetic version of this story as well?

"இன்று எனக்கு இந்தப் பள்ளிதான் ஒரு சொர்க்கமாகத் தெரிகிறது. நான் பள்ளியை விட்டு விழுந்ததனால்தான் என் வாழ்க்கையே விழுந்தது" என்று தனக்குள் முனகினாள்.

அன்று இரவு, சந்தியா தன் 8 வயது மகளிடம் சொன்னாள்: "கண்ணம்மா, நீ பள்ளிக்கூடம் போகத்தான் வேண்டும். உனக்கு படிப்பு மட்டுமே கைகொடுக்கும். அம்மா விழுந்த பள்ளியில், நீ ஏறித்தான் ஆகணும்." palli vilum palan in tamil for female

சந்தியா (ஒரு சிற்றூர்ப் பெண்)

சந்தியாவின் கடைசி நாள் பள்ளியில். அவள் தன் பெஞ்சில் உட்கார்ந்து, 'எனக்கு இனி இடம் கிடையாது' என்று எண்ணி, கண்ணீர் வடித்தாள். தோழிகள் எல்லாம் 'படிப்போம்' என்று சிரித்தார்கள். ஆனால், சந்தியா மட்டும் பையும், புத்தகமும் இல்லாமல், வீட்டுக்குத் திரும்பினாள்.

ஆனால், அப்பா மறுத்துவிட்டார். "பெண் பிள்ளைக்கு இவ்வளவு படிப்பு வேண்டாம். அவள் கல்யாணம்தான் முக்கியம். பள்ளிக்கூடம் போனால் கெட்டுப்போயிடுவாள்" என்று கூறி, சந்தியாவை வேலைக்கு அனுப்பிவைத்தார்.

சந்தியாவுக்கு வயது பதினாறு. அவளுக்குப் படிப்பில் ஆர்வம் அதிகம். கணிதம் அவளுக்கு உயிர். ஆனால், வீட்டில் பணமில்லை. தம்பிக்கு மட்டும் பள்ளிக்கூடம், சந்தியாவுக்கு வீட்டு வேலை, தண்ணீர் காய்ச்சுவது, குழந்தைகளைக் கவனிப்பது என்று நாட்கள் உருண்டன.