Toriko Qartulad < 2024-2026 >

— იცი, რას ნიშნავს "თავისუფლება" ქართულად?

— რატომ გააკეთეთ ეს? — ჰკითხა გიორგიმ.

— იმიტომ, — უპასუხა ანდრიამ, — რომ ტყვეობაში ადამიანი კი ვარ, მაგრამ ქართველი არასოდეს ვყოფილვარ ტყვე.

ერთ ღამეს, როცა ციხეში ხანძარი გაჩნდა, ანდრიამ თავისი საბანი გადააფარა გიორგის ძმას, რომელიც მეზობელ საკანში იჯდა. მან სიცოცხლე გადაარჩინა მას, მაგრამ თავად მიიღო მძიმე დამწვრობა. toriko qartulad

ერთხელ, როცა ციხის ფანჯარაში შემოფრინდა პატარა, ჭრელი ფრთებიანი მწერი, ანდრიამ ხელი გაუწოდა. მწერი ხელისგულზე მოეფერა, აკანკალდა და ისევ გაფრინდა. მაგრამ მან დატოვა რაღაც — ერთი წვეთი ნათელი მოგონება.

ანდრიას ყველაზე დიდი სასჯელი კი არ კედლები იყო, არამედ დუმილი. დღეები გადიოდა ერთმანეთის მიყოლებით, უხმოდ, უფეროდ, უნათლოდ.

სამი დღის შემდეგ ანდრია გარდაიცვალა. მაგრამ მანამდე მოასწრო, კედელზე ნახშირით დაეწერა: ლექსები დედის ხელებზე

ძველ ციხეში, სადაც მზე იშვიათად შემოდიოდა, იდგა საკანი ნომერი შვიდი. აქ თავისი ცხოვრების მეოთხე წელს ატარებდი ანდრია, ყოფილი მხატვარი. ის არ იყო დამნაშავე იმაში, რაც ბრალად ედებოდა. მაგრამ კანონი უსულო იყო, მოსამართლე კი — უგულო.

"ვინც სხვას სიცოცხლეს აძლევს, ის არასოდეს კვდება."

— დღეს მთაში თოვლი მოდის. მზე ყინულს ადნობს. სადღაც ბავშვები სირბილობენ. როცა გიორგი მივიდა

ანდრიამ დახუჭა თვალები და დაიწყო ფიქრი. არა იმაზე, თუ როდის გათავისუფლდებოდა, არამედ იმაზე, თუ როგორ უნდა ეცხოვრა აქ, ამ ბნელ საკანში, ისე, როგორც ქართველი კაცი ცხოვრობს — თავისუფლად, თავისი სიტყვითა და სულით.

მან დაიწყო ლექსების შედგენა. არა ლამაზი, მაგრამ ნამდვილი. ლექსები ძველ ხეზე, რომელიც მის სახლის ეზოში იზრდებოდა. ლექსები დედის ხელებზე, რომლებსაც ის აღარასოდეს დაინახავდა.

დილით, როცა გიორგი მივიდა, ანდრია კედელს მიეყრდნო. მისი ხელები დამწვარი ჰქონდა, მაგრამ თვალები ანათებდნენ.

ერთ დღეს ციხის დერეფანში ახალგაზრდა მცველი შემოვიდა, გიორგი. ანდრიამ მას პური გაუწოდა და უთხრა: